login | contact | nieuwsbrief

Volg ons op         

    

Door het uitgeven van speciale publicaties verspreidt de NTs kennis op het gebied van tuinarchitectuur, tuinkunst en historisch groen erfgoed.


NTs-Blog Monique Wolak over Sissinghurst Garden

Sissinghurst 1


Sissinghurst is één van de  beroemste tuinen van de Engelse National Trust

De schrijfster Vita Sackville-West en haar man Harold Nicolson kochten een ruïne met een twee torens, enkele gebouwen, een boomgaard en een heleboel rommel op de plek waar ze na het opruimen een tuin hebben gecreërd.

Sissinghurst Castle Garden
Sissinghurst 
Cranbrook 
Kent  TN17 2AB
website van National Trust: Sissinghurst Castle Garden

Monique Wolak is groen erfgoed onderzoeker en tuin- en landschapsarchitect en als zodanig werkzaam bij de National Trust op Sissinghurst Castle Garden. Ook heeft zij haar eigen adviesbureau in Nederland en kan u helpen met uw tuin. U kunt contact met haar opnemen via: 06 19880998 / mail@moniquewolak.org / monique.wolak@nationaltrust.org.uk

 

 

 

2017

September: Sissinghurst’s Zinnias

In een boek over de briefwisseling van Vita met een Amerikaan, Andrew Reiber staat:
“I am going to ask a favour of you. I hope you won’t mind: I feel pretty sure you won’t. It is something I covet passionately for my garden. It is a packet of seeds –Bodger’s Zinnias- the stripy ones. The seed is unobtainable here, and it is the envy of every gardener. The American firm called Bodgers sell them –so I imagine that you could easily buy a packet of seed and post it to me.

Ze vroeg hem om Bodger Zinnias, die in Engeland niet te krijgen waren en Andrew zocht prompt heel Amerika af naar Zinnia zaad voor haar. Het eerste pakje arriveerde op 14 februari, en zoals de samenstelster van het brievenboek zei “The happy coincidence of the date was to make the observation of Valentine’s day a special holiday for Andrew and Vita.” Sindsdien stuurde hij haar ieder jaar Zinnia zaad op Valentijnsdag.

Lees het blog


juli: Werken met Bezoekers

De drie weken tuinwerk van het vorige blog zijn inmiddels twee maanden geworden, wat heerlijk is. Het helpt het onderzoek alleen niet voort, maar dat komt wel weer. Wat natuurlijk altijd speelt, maar nu extra opvalt, is de interactie tussen tuinwerk en bezoekers. Soms moeten we een stukje pad afsluiten als er voor bezoekers kans op uitglijden of belemmering van lopen is. Dit alles in het kader van ‘Health and Safety’: een groot goed én ergernis binnen de National Trust en trouwens in heel Groot Brittanië. Als er maar enigszins kans bestaat op gevaar of letsel, dan moet dat voorkomen worden. Dus verschijnen er steeds meer waarschuwingsborden tegen van alles en nog wat. Wij proberen dat op Sissinghurst zo veel mogelijk in te dammen, maar worden van hogerhand op de kans van aanklagen gewezen, dus moeten we wel. Vandaar onze bordjes tegen een bijenvolk dat in de muur (net onder mijn raam helaas!) haar nest maakt en daar dan ook rondzwermt.

Lees verder


juni: Drie weken in de tuin

We hebben besloten om de studenten de rozen in de Little North Garden te laten planten. Deze staan al een tijdje ingekuild op de kwekerij, wachtend om te worden geplant als onze aannemer Nigel het pad heeft aangelegd. Maar ja, Nigel heeft andere projecten die uitlopen en in plaats van november is hij er nu nog niet helaas, wat wel enig gedenk en omdraaien van prioriteiten met zich meebrengt. Maar goed, dan toch maar eerst die rozen en daarna hopelijk snel het pad. Dus ’s morgens om half acht in de tiende versnelling alles gereed maken: stokjes op de plekken waar ik ze hebben wil, rozen uitgraven, in emmers met water zetten en ze met kruiwagens, spades, vorken en nog meer van de ene kant van Sissinghurst naar de andere kant brengen.

 

lees verder


April: Lente!

Met de Keukenhof in full swing en de maand april een flink stuk op weg, hebben we vooral behoefte aan voorjaarsbloem en lentegeur. Die geur kan ik niet overbrengen nu, maar de lentebloei des te meer. Dat begint al vroeg in het seizoen met het gereedmaken van potten en ‘throughs’, een veel leuker woord dan ‘trog’. Meteen als je binnenkomt bij de grote poort zijn deze langs de muur in de Top Courtyard te vinden. Het pad loopt er direct langs en zo kan iedereen van dichtbij genieten van de schoonheid van bijzondere bloemetjes in detail. Hierom ook heeft Vita deze bakken verzameld en ze op bakstenen of natuurstenen poten laten zetten, zodat ze op ooghoogte de pracht van dit alles kon genieten. Nu nog steeds planten we deze ieder jaar eind van de winter in met de eerste kleine voorjaarsbloeiers.

Lees verder


Maart: Lentekriebels

Jaren geleden stuurde een vriend een sms ‘Het wordt lente, dat hoor je aan de vogels’. Sindsdien komt die zin telkens in mijn hoofd als de vogels hun grote best doen en als de lente in de lucht zit. Welnu, dat is deze week zeker het geval. Lentekriebels heet hier ‘having a spring in your step’, zoals ik me heb laten vertellen, en ieder jaar heeft Troy die spring in his step in hoge mate. Dan moet alles tegelijk. Als de opening nadert moet alles presentabel, opgeruimd, maar vooral gepland en geplant worden. Dus de afgelopen maand stond mijn werk in het teken van antwoord geven op allerlei concrete vragen en vooral samen dingen doen die niet in de routine van de gardeners zit.

 

lees verder


februari: Rozenwerk in de winter

Deze winterroos kan nog wel even blijven staan, dacht ik zo. Het is immers nog steeds winter, het is een klein cadeautje voor een lieve jarige vriend wiens lievelingsbloem dit is én de roos is het onderwerp voor deze nieuwe maand.

In november wordt er op Sissinghurst met het serieuze winterwerk begonnen. Een centraal onderdeel hiervan is het snoeien van de vele vele rozen die Sissinghurst inmiddels rijk is. Jac Vass, Vita’s tuinbaas, heeft een speciale Sissinghurst roos-snoei-en-opbind-methode ontwikkeld, die nu nog steeds gevolgd wordt. Hij had dit voornamelijk bedacht om Vita’s letterlijk ‘overvloeiende’ rozen enigszins in toom te houden, zodat hij tenminste normaal over de paden kon lopen, maar ook de planten varen er op alle manieren wel bij.

lees verder


 

2016

december: Een kerstwens vanuit Sissinghurst

roosVita Sackville-West en haar man Harold Nicolson schreven elkaar elke dag waarop ze niet bij elkaar waren. En dat was vaak het geval. Hij was grote delen van hun gezamenlijke leven door de week in Londen en vaak op reis. Zij bleef meer en meer op Sissinghurst. Deze correspondentie is zorgvuldig bewaard gebleven gelukkig. Over de tuin zelf wil ik het echter niet met u hebben vandaag, dat komt nog wel. Want nu is het Kersttijd, de tijd van liefde en samen. Toen ik overdacht wat ik u deze maand zou willen vertellen, kwamen allerlei dingen van de correspondentie boven borrelen, en wanneer kan ik dat nou passender met u delen dan nu met Kerst. Zo schrijft Harold over hoe vreselijk hij het vindt Sissinghurst weer te moeten verlaten na een heerlijk weekend samen. Zij over dat ze zo graag wil weten wat hij meemaakt en over haar angst voor vliegtuigen.

lees verder


november: Aandacht voor detail

hekDeze weken schijnt mijn werk zich voornamelijk te focussen op details. Details in het onderzoek, waarbij een futiele korte zin ineens een puzzel in elkaar doet passen, maar ook letterlijke details. Eén van die onderwerpen was het hang- en sluitwerk voor houten poorten. Troy’s en mijn wens om de weide tussen tuin en meren bij de tuinbeleving te betrekken, is gelukkig door de National Trust omarmd. Dus we gaan nu weer de historische relatie tussen de zuidelijke tuindelen en de gronden eromheen herstellen door poorten te maken op de plekken waar vroeger ook doorgangen waren. En als je dan toch poorten maakt, is het wel zo fijn om voor de ‘real Kentish gates’ te gaan hier in het Kentse land. Deze eikenhouten gates hebben één diagonale steunplank en zijn verfraaid door schuin afgeschaafde kanten.

lees verder


oktober: De Lindelaan vernieuwd

limes-alleeDe herfst kan niet mooier beginnen dan zoals afgelopen week, met een prachtige ochtendzon die de hele tuin laat schitteren. Die zon heeft eindelijk de nieuwe asters van de Lindelaan de boost gegeven waar we op zaten te wachten. De Lindelaan is namelijk prachtig in April met alle voorjaarsbloemen, maar de rest van het jaar ligt hij er altijd wat verloren bij. Dus hebben we twee jaar geleden overdacht wat we daaraan konden doen, zonder Harold Nicolson’s lentetuin geweld aan te doen.

Deze tuin is namelijk echt Harold’s tuin. Hij was enkele jaren als diplomaat in Berlijn gestationeerd en wilde zijn eigen ‘Unter den Linden’ op Sissinghurst creëren. Dit tuindeel kwam bewust in het verlengde van de Notengaard te liggen, zodat de zichtlijn vanuit de kruidentuin via de rijen notenbomen zich zou doorzetten tot het beeld van Bacchante aan het eind van deze Lindelaan. Harold was nogal van de vista’s en vergezichten eindigend in een object.

lees verder


september: Nazomeren met Vita’s rozen

nazomeren-met-vitas-rozenNu we aan het nazomeren zijn, is het fijn nog even te mijmeren over de voorbije maanden. Sissinghurst stond deze zomer in het teken van de roos. De “Gardeners’ Cuttings” , het restaurant en de winkel hadden speciale aandacht voor deze door Vita Sackville-West meest geliefde bloem. Er waren rozen-lezingen, rozen-rondleidingen en zelfs een diner en ontbijt met onder andere een lezing van Michael Marriot van rozenkwekerij David Austin over oude rozen. Want oude rozen, dat is waar het in de Sissinghurst tuinen over gaat.

Vanwege deze extra aandacht, maar meer nog omdat tuinbaas Troy en ik Vita’s rozen weer terug willen brengen, heb ik me in de rooshistorie van Sissinghurst verdiept. Het complete onderzoek is nog niet klaar, maar er zijn allerlei leuke en soms onverwachte dingen boven water gekomen die wel aardig zijn om te vertellen.

lees verder


juni: Little North Garden

lngardenSissinghurst heeft één vergeten tuinkamer. Verscholen achter de noordmuur van de ‘White Garden’ bevindt zich een kleine besloten tuin waar niemand komt.

Dit tuindeel ligt in een laagte: het verlengde van de gracht die al in de middeleeuwen het Priest House tegen de buitenwereld beschermde. De ruimte deed Harold Nicolson kennelijk aan een begraafplaats denken, getuige de eerste naam die hij er aan gaf: ‘the cemetery’.

dit blog gaat over de Little North garden, maar ook vertelt Moniek Wolak over:

‘Werken op Sissinghurst en hoe het zo gekomen is’

lees het hele blog